Het isdonderdag 23 december en in plaats van dat ik met een groepje kids rond banjer in de sneeuw en de koude, natte sneeuw nog in m'n oren voel na een sneeuwballengevecht zit ik gewoon in Rossum aan de keukentafel. Ik heb de traumatische Oostenrijkse ervaring eindelijk een beetje verwerkt maar krijg nog steeds mailtjes en smsjes of ik goed ben aangekomen in Zell am See, nou dat kun je wel stellen, gelukkig ben ik ook weer goed aangekomen in Nederland..

Na een lange reis, met veel vertraging, kwam ik dan eindelijk (wel met wallen tot over m'n kin en een witter dan witte huidskleur) aan in Zell am See. Het zag er allemaal prachtig uit, schattige huisjes, gezellige kroegjes en erg veel sneeuw. Ik kon niet wachten om mijn appartement te zien en mijn collega's te ontmoeten.
Ook het appartement zag er goed uit. Daar ontmoette ik de andere meiden die al een paar dagen eerder waren gekomen en waarvan sommigen ook 3 maanden bleven. Ik vind 2 weken sneeuw (en schnaps) wel genoeg, maar allez, ik parkeerde mijn koffer op mijn kamertje en ging met mijn slaperige gezicht nog even kletsen met mijn collega's. Zo kreeg ik het nieuws te horen dat er geen kinderen waren.. en nog beter: het de vraag was of er uberhaupt kinderen naar onze kidsclub zouden komen. BAAMMMM, huh? hoezo geen kinderen? Nou werd verteld, de barkiekidsclub is hier nieuw, en de mensen die het hotel geboekt hebben (waarvan nu nog geen 1 met kinderen) gaan eerst skien en misschien dat ze dan na het skien, zo rond 3 uur, nog even naar de kidsclub komen. Tot die tijd gaan we lekker niksen en skien....

NIKSEN EN SKIEN?

Oke, dit was niet het bericht waarop ik had gehoopt. Ik besloot mijn bed op te zoeken en dit nieuws even te laten zakken. Natuurlijk deed ik geen oog dicht en lag ik alleen maar te denken wat ik dan al die dagen moest gaan doen, want ik kan echt niet skien en om nou van 10 tot 10 in die apres ski te hangen......

Zaterdag 10.00 uur
De volgende morgen besloot ik daarom om met de reisleidster te gaan praten, hopelijk om goed nieuws te mogen ontvangen dat de kinderen vanaf maandag in grote getale voor onze kidsclub zouden staan. Maar nee, ook mijn reisleidster had nog geen boeking gezien en zei niet te weten hoe de vooruitzichten waren. Dat was dat.. en toen.. zat Snowlien gezellig in haar eentje in Zell am See. Maar mijn keus was gauw gemaakt...

Zondag 19 december
s' Ochtends om 7 uur heb ik de trein gepakt naar Salzburg en na een heleboel vertraging en sneeuw werd ik uiteindelijk in station Hengelo door een knappe, sterke politieman uit de trein getild.
Geen werk in een gezellige kidsclub betekent voor mij toch de kerst vieren bij mijn lieve familie en vriendinnetjes. Een enorme teleurstelling en een verdrietig gevoel, ik had zoveel zin in de de leuke sfeer van Barkie, de minidisco en alles er om heen.
Maar ik denk dat je op alle momenten je gevoel moet volgen en dit was er zo eentje.
En ik voel nu dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Momenteel heb ik lekker de tijd om aan mijn voorstelling ' Leef ' te werken die in 2011 te zien zal zijn in de theatertjes hier in de buurt (komt dat zien, komt dat zien). En nu heb ik toch nog een goede reden om te gaan shoppen: lang leve een kerstoutfit, juhuuu!

Fijne vakantie!

Liefs Jolien