Mijn oren zitten dicht op het moment dat ik dit berichtje typ. Snot heeft zin om uit mijn neus te lopen waardoor ik telkens zo'n vies ophaal geluidje maak. Ik zit dicht tegen mijn buurman aangeklemd, die angstvallig zijn tas onder z'n arm houdt.. bang dat ik hem met me mee zal nemen? Tegenover me zit een oudere dame die met rood gestifte lippen zachtjes het liedje 'Last Christmas' zingt, verkeerde tekst overigens, maar wel gezellig. De afgelopen drie uur zijn wonderbaarlijk goed gegaan. Nu was dat ook het makkelijkste gedeelte, gewoon instappen op Hengelo centraal en lekker achterover hangen richting station Hannover. Daar aangekomen zou de eerste hindernis plaats vinden, in drie minuten overstappen naar perron 4 voor de trein richting Munchen. Voor de mensen die mij ondertussen een beetje kennen: ik kan niet rennen, het ziet er niet uit, ik ben a-sportief en daarnaast ga ik zeker niet rennen met een grote, roze koffer... die trein heb ik dus gemist, gevolg: 30 minuten wachten.. nu is dat helemaal niet lang. Maar wel als je om je heen allemaal zoete stelletjes ziet, 20 tot 80+, die net kerstinkopen hebben gedaan, een liefdevolle kus op elkaars hoofden drukken, en romantisch tegen elkaar (en tegen mij) aangeplakt op het overvolle bankje plaatsnemen.
Gelukkig kwam de trein toch sneller dan verwacht en zit ik inmiddels in de, net als in de Harry Potter film: Deutschland express. Hartstikke knus en gezellig en maar 4 uur! Daarna mag ik de volgende hindernis nemen in Munchen naar Schwarzwald.
Stiekem hoop ik dat de oudere dame tegenover me ook mee gaat naar Zell am See, ze heeft nu net de gouwe ouwe 'All I want for Christmas' ingezet, het kan hier nog wel eens heel gezellig worden.

Tot in Oostenrijk!

Xxxxxx